چرا باید جشنواره فیلم فجر را تحریم کنیم؟

اگر جشنواره تحریم نشود و دولت در قبال بستن خانه سینما به انزوا کشیده نشود فردا با همین عربده کشی ها در خانه تک تک ما خواهد نشست و در خصوصی ترین بخش های زندگی ما دخالت خواهد کرد.

احمدی نژاد و تیمش در همه زمینه های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی شکست خورده اند. دیگر، نه در داخل و نه در خارج، نمی توانند توجه افکار عمومی را جلب کنند. سفرهای استانی و خارجی هم با بی تفاوتی روبرو می شود. مصاحبه با روزنامه های خارجی، حتی در سایت های خبری داخلی هم پژواک ندارد چه برسد به خارجی ها. پس تنها راهی که برای اظهار وجود دارند این است که با نهادهای داخلی برخورد کنند. اگرچه می دانند منفور می شوند اما فکر می کنند اگر اعمال قدرت نکنند  بزودی  همه چیز  روی سرشان خراب می شود. پس با خانه سینما سرشاخ می شوند چون هنرمندان را موجوداتی بی آزاری می دانند که حوصله درگیری با جماعت عربده کش را ندارند. این بهترین فرصت است که نسق کشی راه بیاندازند و جنجال بپا کنند که  مردم گمان کنند هنوز قدرت دارند.

اگر هزینه این لات بازی ها همین باشد که مورد نفرت قرار بگیرند برایشان خیلی هم خوب است اما اگر هزینه این گونه کار به از بین رفتن مشروعیت حکومت باشد، دیگر برایشان خیلی سنگین تمام خواهد شد. قطعا هیچ دولت خارجی حاضر به مذاکره با آن ها  نمی شود و طرف های داخلی هم از نزدیک شدن به آنها هراس می کنند. مثل آدمهای می شوند که بیماری مسری خطرناک دارند و هیچکس حاضر نیست نزدیکشان بشود.

اگر جشنواره تحریم نشود و خانه سینما هم باز نشود کار به مذاکره می گذرد و آرام آرام فراموش می شود اما اگر هنرمندان سینما، تعطیلی خانه سینما را، بی احترامی دولت به هنر و فرهنگ مردم این سرزمین تلقی کنند و خودشان را مسئول نگهبانی از فرهنگ ملی بدانند و هرگونه همکاری با دولت را منوط به گردن گذاردن دولت به حق هنرمندان که حق مردم است و بازگشایی خانه سینما بدانند، آنگاه دولت می فهمد که دیگر با این مردم نمی شود بازی  کرد.

هنرمندان، بازرگانان، پزشکان، حقوق دانان، ورزشکاران و..... همه گروه های  جامعه باید باور کنند که به عنوان یک صنف، از طرف مردم مسئولیت نگهبانی از ارزش های این صنف را هم دارند. ارزش های ملی که  متعلق به همه مردم ایران است.
خانه سینما خانه هنر ایرانیان است و این خانه را در اختیار آن دسته از فرزندانشان گذاشتند که اهل هنرند و برای هنر کشور دل می سوزانند. قرار نیست تا هر بی سر و پایی تهدید کند کنار بروند و امانت ملت را به دیگران واگذار کنند.

اگر هنرمندان جشنواره را تحریم کنند، مردم پشت هنرمندانشان خواهند ایستاد همانگونه که تا کنون ایستادند. مردم در ارتباط با هنرمندانشان هیچگاه فریب تبلیغات را نخوردند و رابطه احساسی خود را با آن ها حفظ کردند. هنرمندان هم در این رابطه حسی با مردم است که نیرو می گیرند و اثری خلق می کنند. اما اگر هنرمندان به مسئولیت خودشان در نگهبانی فرهنگ کشور عمل نکنند، مردم خودشان این جشنواره دولتی را تحریم می کنند و سرزنشش می ماند برای هنرمندانی که هم به مردم پشت کردند و قدر محبت مردم را نشناختند.

ما باید جشنواره را تحریم کنیم چون در صلاحیت  دولت نمی دانیم که از هنر سخن بگوید و بجای حمایت از سینمای ملی به هنرمندان  بی احترامی کند.
ما باید جشنواره را تحریم کنیم تا اعلام کنیم دیگر کسی از عربده کشی های این اوباش نمی ترسد و از این پس جواب های هوی است.
ما باید جشنواره را تحریم کنیم چون این دولت مارا فریب داد گفت خدمت گزاریم و مثل ارباب ها عمل می کرد. و بایستی سرجایش بنشیند.
ما باید جشنواره را تحریم کنیم چون اگر خانه ی هنرمندانمان را حفظ نکنیم دیر یا زود خانه های کوچک ما را اشغال خواهند کرد و دیگر هیچ حریمی را نگه نخواهند داشت.

مهمان میرزا
دوم بهمن هزار سیصد و نود